Οι 10 Ελληνες Ποδοσφαιριστές που δεν έφτασαν ποτέ το πικ τους

Υπάρχουν παίκτες που έφτασαν εκεί που έπρεπε ή καλύτερα εκεί που το ταλέντο τους δεν πήγαινε άλλο.

Υπάρχουν κι αυτοί οι χύστες που είχαν το πακέτο, το ταλέντο, τη στιγμή, αλλά η καριέρα τους πήγε αλλού, πήγε σε μπουζούκια, πήγε σε χορούς σε στριπτιζάδικα και λοιπές κρεπάλες.

Όχι αποτυχία – απλώς ένα μεγάλο «θα μπορούσε ρε μλκ να κάνει μεγάλη καριέρα».

Παρακάτω παραθέτουμε κάποιους Έλληνες παίκτες της τελευταίας 25ετίας που στο πικ τους έκαναν τον κόσμο να λέει «εδώ έχουμε πράγμα», αλλά το έργο δεν κράτησε όσο περιμέναμε ή δεν έξυσαν το ταβάνι τους αλλά τα ριπαπά τους.

Βασίλης Κουτσιανικούλης

Το απόλυτο ελληνικό wonderkid της μιας σεζόν. Ταχύτητα Formula 1, ντρίμπλα που άδειαζε άμυνες και hype που χτύπησε κόκκινο. Στο πικ του έμοιαζε άπιαστος, αλλά η συνέχεια δεν ακολούθησε τον ίδιο ρυθμό με τα πόδια του. Ύψος κάτι παραπάνω από ένα και ένα Μίλκο. Η χρονιά του στον Εργοτέλη όπου έκανε ταναπού τις άμυνες όλων των μεγάλων του Πρωταθλήματος ήταν βγαλμένη από τα όνειρα του κάθε Κρητικού προβατογαμιά.

Δημήτρης Ελευθερόπουλος

Τερματοφύλακας-φαινόμενο. Στο πικ του ήταν elite, με αντανακλαστικά, προσωπικότητα και ευρωπαϊκές παραστάσεις με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Κτυπτονίτης του οι έξοδοι και το αεράκι, καθώς όταν η μπάλα σηκωνόταν στον αέρα, ένιωθε πιο άβολα και από τον Παναθηναϊκό όταν βλέπει ότι η ΑΕΚ ξεκινάει με Γιόβιτς μπροστά.

Κώστας Μήτρογλου

Στο πικ του ήταν killer. Γκολ με κάθε τρόπο, ένστικτο φορ, σωστό timing. Είχε και τα δύο πόδια και υπήρχαν στιγμές που τον έβλεπες να χαϊδεύει τη μπάλα και να νιώθει τόσο άνετα, σα να καβαλάει μηχανάκι στο Μπουρνάζι.

Έζησε μεγάλες στιγμές και στο εξωτερικό, αλλά ποτέ δεν σταθεροποιήθηκε στο επίπεδο που έδειχνε ότι μπορεί να παίζει μόνιμα. Μεγάλη του αδυναμία τα GLX, με τους πανηγυρισμούς του να μένουν στην ιστορία, όπως και μερικές γκολάρες του οι οποίες ήταν τοπ επιπέδου!

Σωτήρης Νίνης

Το μεγαλύτερο «what if» αυτό το παιδί. Τεχνική, φαντασία, ποδόσφαιρο άλλης εποχής. Στα πολύ καλά του έπαιζε με το μυαλό πιο γρήγορα απ’ όλους. Το σώμα όμως είχε άλλη άποψη και η καριέρα έσβησε νωρίς. Σε ένα ματς με το Αιγάλεω έκανε την Ελλάδα να παραμιλά για την πάρτη του, όπως και σε εκείνα τα 2 ματς με τη Ρόμα όπου με τον Σισέ παρέα έκαναν ταναπού την άμυνα των Ρωμαίων. Τον πρόδωσαν οι κοιλιακοί του και δεν επέστρεψε ποτέ στο επίπεδο που ήταν.

Τάσος Πατσατζόγλου

Πολυεργαλείο, δύναμη, ένταση και ευρωπαϊκό DNA. Στα καλά του ήταν παίκτης που τον ήθελες σε κάθε ματς φωτιά. Αν είχε περισσότερη διάρκεια και σταθερό ρόλο, θα μιλούσαμε αλλιώς σήμερα.

Αν μπορούσε θα έπιανε τη σκούπα, τη σφουγγαρίστρα, θα έφτιαχνε τα φώτα και στο τέλος θα κλείδωνε και το γήπεδο αυτός ο LEGEND του CM 01/02. Δεξί μπακ αλλά και άνετος στα χαφ, οι τραυματισμοί έκοψαν μία τεράστια πραγματικά καριέρα, αν και στη συνέχεια ακούστηκε πως την έκανε αλλά σε άλλο κλάδο, όπως ”μαϊμού” προιόντα.

Γιάννης Φετφατζίδης

Όταν ήταν καλά, έκανε τους αντιπάλους να… ψάχνονται. Ντρίμπλα, έκρηξη, χαμηλό κέντρο βάρους. Μόνο με ξόρκια του Σάρουμαν πιανόταν και αποτέλεσε εφιάλτη για κάθε άμυνα, αλλά οι τραυματισμοί δεν τον άφησαν να γράψει όσα μπορούσε. Το πόδι του φωτιά, όπως και το μυαλό του.

Νίκος Λυμπερόπουλος

Τεχνική, φινέτσα και ποδόσφαιρο μυαλού ο μημενοσγά! Στο πικ του ήταν παίκτης που έβλεπε γήπεδο αλλιώς. Έκανε καλή καριέρα, αλλά με το ταλέντο του μπορούσε να έχει αφήσει ακόμη πιο έντονο αποτύπωμα. Ακούστηκε η ιστορία για τη Ρεάλ και ανταλλαγή με Σούκερ όταν έπαιζε στον ΠΑΟ, αλλά ίσως ήταν μύθος της εποχής!

Την τεχνική του την είχαν λίγοι στην Ευρώπη, αλλά και την κατάρα για τους τίτλους! Μεγάλη καψούρα! Έχει βάλει πολλά όμορφα γκολ, αλλά χάιλάιτ της καριέρας του η καυλωτική τρίπλα στον Ζάνκι απέναντι στη Γιουβέντους (3-1)!

Βαγγέλης Μάντζιος

Σωματικά προσόντα, παιχνίδι με πλάτη, σωστά τελειώματα. Όταν ήταν στα καλά του έδειχνε φορ πρώτης γραμμής για χρόνια. Τελικά έμεινε περισσότερο ως «καλή περίοδος» παρά ως σταθερή αξία. Δε φάνηκε να υστερεί σε κάτι σε σχέση με άλλα φορ σε όλη την Ευρώπη, καθώς και την άνεση με τη μπάλα στα πόδια είχε, αλλά και αυτή για να τη βάλει στο πλεκτό!

Κώστας Κατσουράνης

Αρχηγός χωρίς περιβραχιόνιο. Ποιότητα, τακτική αντίληψη, ευρωπαϊκό επίπεδο. Έκανε μεγάλη καριέρα, αλλά αν είχε πιο επιθετική διαχείριση της πορείας του, θα μιλούσαμε για ακόμη πιο βαριά legacy. Ο Γιαννακόπουλος το πήγε ένα ακόμη βήμα παραπέρα και δήλωσε πως ήταν καλύτερος και από τον Κρος.

Εμείς τέτοιες μαλακίες δε θα πούμε, αλλά θα τονίσουμε ότι από σέντερ μπακ μέχρι και κρυφός επιθετικός, από κόφτης μέχρι και man to man σε αντίπαλα φορ, ήταν ο τέλειος συμ (παίκτης). Μέχρι και σελίδα για πάρτη του είχε γίνει όταν βέβαια δεν μπορούσε να κουνηθεί και έδειχνε μόνο με το δάχτυλο. Χάιλάιτ της καριέρας του ένα οφσάιντ!

Μιχάλης Καψής

Αμυντικός παλιάς σχολής με σύγχρονο μυαλό. Στο peak του ήταν βράχος, με σωστές τοποθετήσεις και καθαρό παιχνίδι. Έκανε σπουδαία πράγματα, αλλά ποτέ δεν πήρε το spotlight που άξιζε. Στο Γιούρο του 2004, υπάρχει φήμη πως πήρε τις ταυτότητες από σχεδόν όλα τα φορ που μάρκαρε, ενώ ήταν πιο ήσυχος και από το ΟΑΚΑ μετά το τρίποντο του Σπανούλη στον Διαμαντίδη!

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΙΒΤΕΟ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!